﹎.εїз︷ω€LǤM€..T¤..kap¤l¤ $þaÇ€︷εїз.﹎

ครึ่งแรก (First Half)

ยกที่หนึ่ง - พบ 'ยอดยาหยี' (My Sassy Girl) ในรถไฟใต้ดิน!

ผมกับเธอ.. เราขึ้นรถไฟใต้ดินขบวนเดียวกัน ก็คือขบวนที่วิ่งไปเมืองอินชอนนั่นเอง ผมเห็นเธอท่าทางโซเซเหมือนกำลังเมา ก็เลยคิดขึ้นมาเล่นๆ ว่า ถ้าผมจะเข้าไปช่วยพยุงเธอไว้ในอ้อมแขน มันก็คงจะจ๊าบและเจ๋งดีไม่น้อย.. เฮ้.. เฮ้.. เฮ้ ! มันตลกดีใช่มั้ยล่ะ! ผมว่าลักษณะท่าทางของเธอในยามที่ดูเมาๆ ยังงี้แหละ มันช่างน่ารักเสียไม่มีจริงๆ และทำให้ผมไม่สามารถละสายตาจากเธอได้เลย ยิ่งเห็นร่างของเธอสั่นไหวน้อยๆ ด้วยแล้ว ยิ่งทำใจผมแทบคุมสติตัวเองไม่อยู่เอาเลยเชียวแหละ แล้วในที่สุด..โอ๊ะ! เอิ๊ก! อ๊ากกก..! เฮ้อ..นั่นแหละใช่เลย! แป๊บเดียวเท่านั้นเอง ที่เธอใช้หัวเหม่งของนายคนที่อยู่ตรงหน้าเธอแทนกระโถน.. เธอทำจริงๆ นะครับ!! ในชั่วเสี้ยววินาทีที่รถไฟทั้งขบวน มันสั่นสะเทือนโคลงเคลงนั่นแหละ เห็นแล้วผมขำกลิ้งแทบตาย แล้วต่อจากนี้แหละ ที่เวรกรรมมันมาเกิดขึ้นกับผมบ้าง คือหลังจากที่แม่สาวคนนี้ เธออ้วกออกมาจนหมดไส้หมดพุงแล้ว จู่ๆ เธอก็หันมามองผม ด้วยแววตาที่ดูเหมือนเลอะๆ เลือนๆ ยังไงชอบกล จากนั้นก็พูดกับผมหน้าตาเฉยเลยว่า "ที่รัก! โอ..โอ้ว..ที่รักขา..เอิ๊ก!" ..แก๊ง! (ระฆังตีหมดยกพอดีครับ!)

ยกที่สอง - ความรู้สึกดีๆ มีให้เธอ

ท่าทางเธอก็ไม่ค่อยปลื้มกับมันเท่าไหร่นักหรอก แต่ความเจ็บปวดจากการโดนคนอื่นทิ้งมา ก็ดูจะเป็นเรื่องสาหัสเอาการสำหรับเธอเหมือนกัน ผมเองก็อดที่จะเสียใจไปกับเธอด้วยไม่ได้ พร้อมกันนั้น ผมก็รู้สึกเหมือนกับมีลมเย็นๆ พัดผ่านเข้ามาในหัวใจ.. ใช่แล้ว! ลองหาวิธีช่วยรักษาความเจ็บปวดของเธอดีกว่า!!

ยกที่สาม

ถ้าเธอเกิดสงสัยขึ้นมาตะหงิดๆ ว่าแม่น้ำที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้น มันมีความลึกเท่าไหร่ ก็เชื่อได้เลยว่า เธอต้องผลักผมลงไป ก่อนที่จะหยุดคิดทบทวนว่า มันควรทำหรือเปล่า! แต่ผมก็เชื่ออีกเหมือนกันว่า เธอจะต้องกระโดดตามผมลงไป.. นี่หมายความว่าถ้าผมตกลงไปจริงๆ น่ะนะ.. พูดถึงเรื่องวันเกิดของเธอ หากคุณเผลอทำเสียงผิวปากให้เธอได้ยินเข้าล่ะก็ รับรองได้เลยว่าคุณถูกฆ่าแน่ๆ แม้ว่าเธอจะยอมเสี่ยงชีวิต เข้าไปช่วยผมไว้จากการถูกจับเป็นตัวประกัน ในสถานการณ์ที่เหมือนยืนอยู่บนปากเหวก็ตาม! ซึ่งเธอก็มักจะทำอย่างนั้นบ่อยๆ เสียด้วย! ผมว่าเธอเป็นผู้หญิงก๋ากั่น ที่ใครไปไหนมาไหนด้วย ก็จะได้รับอารมณ์ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงถึงสองแบบ คือทั้งสนุกสุขสันต์ และสั่นประสาทในคราวเดียวกัน

ครึ่งหลัง (Second Half)

ยกที่หนึ่ง - หากเราอยากรู้ว่าความรักคืออะไร? ก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้นานๆ !

ล่วงมาถึงตอนนี้ เธอหัวเราะเก่งขึ้นมาก การได้นั่งมองเธอยิ้มอย่างมีความสุข ก็ทำให้ผมมีความสุข จนพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำเดียว ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า ที่ผ่านมานั้น ผมได้ช่วยอะไรเธอไปบ้าง ผมไม่คิดหรอกนะครับว่า ผมจะได้ทำหน้าที่เป็นคนปกป้องเธอ หรือแสดงความรู้สึกทุกอย่างให้เธอรับรู้ หรือเป็นคนช่วยรักษาแผลใจให้เธอ ผมเพียงแต่รู้สึกว่า วาระของการที่ผมจะไม่มีเธออยู่ข้างๆ มันใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว..

ยกที่สอง

สำหรับในวันนี้ เราทั้งคู่ต่างก็นำเอาความรู้สึกที่มีให้แก่กันและกันนั้น ใส่ลงในยานแค็ปซูลแห่งกาลเวลา และตั้งเวลาให้มันเดินทางล่วงหน้าไปอีกสองปีนับจากนี้ จนถึงในวันที่เราทั้งคู่ไปเปิดยานแค็ปซูลนี้ด้วยกัน และเราก็จะได้มาร่วมกันสำรวจตรวจสอบ ถึงความรู้สึกที่มีให้แก่กัน ว่ามันจะยังเหมือนเดิมหรือเปล่า.. เท่านั้นแหละครับ เธอก็โพล่งออกมาทันทีทันควันเลยว่า "งั้นเรามาเลิกกันดีกว่า!"

ช่วงทดเวลาบาดเจ็บ (Overtime)

ความรักของผมยังไม่จบลงง่ายๆ หรอกนะครับ เราสองคนก็แค่แยกจากกันในวันนี้ เพื่อจะได้พบกันใหม่ในวันพรุ่งนี้ หรือพูดอีกอย่างก็คือ ณ เวลานี้ที่เราจากกัน ทว่าวันหนึ่งนั้นเราจะต้องได้กลับมาพบกันอีกแน่นอน แม้มันจะไม่ใช่ในอนาคตอันใกล้อย่างวันนี้หรือพรุ่งนี้ก็ตาม แต่ผมก็เชื่อว่าเราทั้งคู่จะต้องได้พบกันอีก..

จุดเริ่มเรื่องของ My Sassy Girl อาจกลายเป็นจุดจบไปในทันทีถ้า เคียนวู ตัวเอกของเรื่อง ไปบ้านป้าในคืนวันนั้น แต่คงเป็นฉากจบที่ไม่แฮปปี้เป็นแน่ คำถามต่อเรื่องของโชคชะตา ถูกแม่สาวห้าวโหดคนหนึ่งท้าทาย ครั้งแล้วครั้งเล่า ตลอดทั้งเรื่อง

  

เย้ๆๆๆๆๆ สอบเสดซะที  กว่าจะผ่านมาได้ น้ำตาแทบกระเด็น ตาก็เหมือนหมีแพนด้าเข้าไปทุกที

รายงงรายงานก็เคลียร์หมดละ ก็ยังเหลือโปรเจคเนี่ยอ่ะ ตัวสำคัญเลย

จาจบช้าเร็วมานก็ขึ้นอยู่กับตัวนี้นี่แหละ นี่ก็รอคู่โปรเจคสอบให้เสดซะก่อน 25 กุมภา นี่ละ เจอกันนะแนน ฉันรอแกอยู่ 

ตอนนี้ขอทามไรให้มานบายใจไปก่อน ดูหนัง ฟังเพลง เล่นเนต หาแฟน..เย๋ย!! อย่างหลังน่ะ พูดเล่นนะ แฟนนี่ หาง่ายซะที่ไหนกัน 

 เด๋วก็ต้องมานั่งเครียดกะโปรเจคอีก

ลืมไปเลยว่า up ไว้ตั้งแต่วันที่ 24 กุมภา นี่ก็ปาเข้าไปวันที่ 5 มีนา ละ 

วันนี้ อามะ ของเราขึ้นมาแหละ เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   ดีใจ คิดถึงมะ อย่างแรง ต่อเช้าจะได้เจอมะแล้วว๊อย 

 555+ ง่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  

จะว่าไปก็หัวเราะไม่เต็มเสียงเท่าไร ทำไมน่ะเหรอ  ก็เนี่ย นั่งทำโปรเจค อยู่เนี่ย ง่วงนอนอิตายแล้ว 

นึกถึงวันที่กำลังจะมาถึง นี่เราต้องอยุ่คนเดียวจิงๆ แล้วเหรอเนี่ย  วันที่ 6  นี้ เมทก็กลับแล้วอ่ะ ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

อยากกี่ร้องไห้ ห้องคงเงียบหน้าดูเลย  มือถือก็ไม่มีใช้ รถก็ไม่มีใช้  นี่ต้องอยู่หอถาวรเลยเหรอเนี่ย รอไปคณะวันสอบโปรเจคทีเดียว 

เซงเลยตู ใกล้แล้วๆ ท่องไว้ๆ จะจบแล้วๆ อีกนิดเดียว  นิดเดียวจิงๆ เรียนจบขอกลับไปตั้งหลักที่บ้านก่อน 

เอางัยเด๋วค่อยว่ากันมะบอกอย่างงั้น นี่ก็ว่าจะหางานอย่างเอาจิงเอาจังซักที ให้ส่งรายงานโปรเจคก่อนเถอะ

ตอนนี้ยังไม่มีกะจิตกะใจมานั่งหางานกะเค้าเลย  จะว่าไปก็เครียดนะเนี่ย

เด๋วค่อยมา up ต่อ พอดีว่าชักง่วงแล้วอ่ะ มีระบายต่อแน่ 

วันๆ ทำแต่โปรเจค เครียดว๊อย  

หาไรอย่างอื่นทำดีก่า จะทำไรดีวะ  ชักจะเบื่อ เซงโคตรๆ รู้สึกขี้เกียจแล้วอ่ะ 

  ไม่อยากระบายละ ระบายไว้แค่นี้ละกันนะ 

เซงจิต...

                                                                                                                                                                   By KaPoLo